جاذبه در همه جا وجود دارد، حتی در فضا. گرچه تاثیر جاذبه با فاصله گرفتن از جرم ایجاد کننده جاذبه، مثلاً کره زمین، کاهش پیدا میکند.
بنابراین اصطلاح "شتاب جاذبه- صفر" "zero-g" یک اصطلاح غلط است.
آنچه برای فضانوردان (یا ماهوارهها) در مدار زمین رخ میدهد این است که آنها در ضمن حرکت جانبی خود، در واقع دارند به سوی کره زمین سقوط میکنند، و چنین وضعیتی آنها را در مدار نگه می دارد و احساس بیوزنی در آنها به وجود میآورد.
در ایستگاه فضایی بینالمللی که در فاصله 400 کیلومتری کره زمین قرار دارد، نیروی جاذبه 90 درصد میزان آن در سطح زمین است.
کاهش نیروی جاذبه در فضا باعث میشود، اجسام به جای سقوط به سمت پایین، حرکت جانبی پیدا کنند.
منبع : http://hamshahrionline.ir
لينك مطلب | نوشته شده در پنجشنبه 27 دی1386
ساعت 7:15 بعد از ظهر توسط
محمد علی کلانتری
|
